Lifestyletrut

De firma MomSpit heeft niet de makkelijkste weg gekozen om haar zeep aan de vrouw te brengen. Nochtans zijn er wel enkele positieve connotaties te maken. Moederlijke zorg bijvoorbeeld, of dat speeksel een zekere ontsmettende werking heeft. Al haalt me dat nu niet bepaald over de streep om het goedje in huis te halen. Ik kan alleen maar denken aan al die keren dat ik aan de moederlijke wurggreep probeerde te ontsnappen terwijl een zakdoek met het échte spul over mijn wang ging. Daarom hamert MomSpit er ook op dat hun produkt geen spatje menselijk speeksel bevat, ’cause that would just be gross’.

Lifestyletrut is een groot fan van Jaime Hayon. In levende lijve een klein ventje, maar een grote meneer in designworld. Sinds hij zijn schitterende badkamerontwerpen uitbracht, was het slechts wachten tot de labels tegen elkaar zouden opbieden om Hayon in de stal te krijgen. Camper is één van de winnaars, en dat heeft het merk niet in het minst te danken aan zijn nationaliteit. Beide grootheden -zowel Camper als Hayon- zijn van Spaanse makelij. Mi camper es su camper, weetjewel. Maar het goeie nieuws blijft komen, want er was nóg een lekker stukje vis dat toehapte. En wel een goed gekruid filetje uit de modehoek: onze lichtjes fantastische Bernhard Willhelm. Naast de Duitse saucisse behoort ook schoeisel tegenwoordig tot zijn sprookjesachtige universum. Tip van Lifestyletrut: meteen de winkel leegkopen en op zolder stockeren. Stukken beter dan bankaandelen, want voor deze instant collector’s items wordt ooit nog grof geld geboden. Al hou ik misschien toch zo’n paar Bernhard-sandalen achter de hand om de zomer in te huppelen. Om ter eerst in de Campershop!

Wat krijg je als je haar en mode in dezelfde kamer zet? ‘Haarmode’ misschien? Sommige experimenten uit het grote inspiratieboek van Toni & Guy vind ik al geweldig avant-garde. Bepaalde ontwerpers en kunstenaars hebben blijkbaar meer verbeelding, al is het resultaat niet altijd even apetijtelijk. Een rok met schaamhaar, hairhats en zelfs hele jurken gemaakt van mensenhaar…not exactly my cup of tea. Maar ondanks de lichte weerzin blijkt dit soort ongein toch geweldig intrigerend. Zoals wanneer je niet kan ophouden met staren naar een abnormaal lelijke mens op de tram.

Wie een bezoekje aan Guantanamo achter de rug heeft, houdt als souvenir doorgaans weinig meer over dan blauwe plekken en een zenuwinzinking. Daar zit helaas niks tussen dat je kan uitdelen onder vrienden en familie. Kunstenaar Phillip Toledano heeft daar wat op gevonden: America the Giftshop. In zijn virtuele winkeltje worden tal van memorabilia getoond, van opblaasbare Prison Cell tot t-shirt met opschrift ‘I was rendered to a Secret Prison and all I got was this Lousy T-shirt’. In plaats van de glazen bol met nepsneeuw is er de glazen bol met Cheney die geheime documenten door de versnipperaar duwt. Kwestie van nooit te vergeten wat voor nougabol die Bush Junior was. Maar dat onthouden we ook wel zonder souvenir in onze stoefkast.

link

De tassen van Lorenzo Lebon hebben altijd wel dat ietsje extra. Sommige van zijn creaties kan je tot drie of vier andere modellen vouwen, van clutch tot maxitas. (Handig op reis!) Maar het opvallendst in zijn laatste collectie is de voering. Lebon wil namelijk dat de handtasdragende vrouw nooit vergeet dat achter haar accessoire een dier schuilgaat dat naar het slachthuis werd geleid. Als reminder voorzag hij zijn tassen met een trompe-l’oeuil voering met de print van een gevilde huid. Elke tas is dus gevuld met spieren, ingewanden en kraakbeen. Dat klinkt tamelijk griezelig, maar het idee leverde vreemd genoeg wel een esthetisch beeld op. Bovendien bent u tijdens een avondje uit telkens verzekerd van extra gespreksstof. Hoewel: koeien en ingewanden zijn misschien niet de meest geschikte thema ’s in de Comme Chez Soi. In de Antwerpse Brasserie De Slachterij kan het dan weer wél. Lifestyletrut reserveert alvast een tafeltje, alsook de zwarte handtas.

We kunnen er niet omheen: Jennifer Lopez heeft helemaal in haar uppie de wereld veranderd. En dan heb ik het niet alleen over de forse daling van de Tex-Mex werkloosheid die volledig op haar conto te schrijven is. Zo kreeg het loket naamsveranderingen in het stadhuis dankzij hare Bronxheid drie extra medewerkers, en ook de roddelredacties konden niet snel genoeg extra volk aanwerven om al haar dagelijkse beslommeringen kond te doen aan de wereld.
En voilà, mits een kleine dt-fout zijn we aanbeland waar we moeten zijn: de kont. Want als er één ding is dat La Lopez in positieve zin heeft bijgedragen aan het Rijk der Vrouw, dan is het wel haar revolutionaire derrière. Vrouwen met een voluptueus achterwerk voelen sinds haar doorbraak jaloerse blikken over de bips glijden. Maar het blijft tegenwoordig niet meer alleen bij wat gezonde competitieve jaloezie. Dames hebben heel wat over voor een pronte kont. Amerikaanse chirurgen voeren de laatste jaren verdacht veel kontliftingen en zelfs -vergrotingen uit. Maar ook zonder knip- en plakwerk kan een platgat zich een ‘latino uitstraling’ aanmeten, dankzij talloze hulpmiddeltjes. Liftbroekjes en push-up jeans vinden steeds makkelijker hun weg naar de shoppende massa. Ja, zelfs in het boerenverstandige Vlaanderen.
Ondanks het feit dat Lifestyletrut dat allemaal niet nodig heeft wegens geweldig gul voorzien in dat departement, heeft ze toch maar lekker een Salsa Jeans gescoord. Tussen ons gezegd en gezwegen, ik was niet bijster enthousiast om er eentje uit te proberen. Maar het eindverdict klonk wel verdomd positief: mooi, zit goed, goeie kontlift zodat mijn benen plots zo’n 13 procent langer lijken. De favoriete Levi’s ligt sindsdien onaangeroerd tussen het proper wasgoed. Maar de slipliften en liftslippen laat ik tot nader order toch maar gewoon aan mij voorbijgaan.

Deze sneeuwtapijtjes zijn echt iets voor wintertypes. Met afdrukken van hertenpootjes en autobanden, of een heus arctisch tapijt met ijsbeer. Enkel voor wintertype E!

Zeep in de vorm van babyhandjes: mooi, maar ook een beetje creepy. Geen enkel probleem overdag, maar na een nachtelijke plaspauze wil ik liever niet geconfronteerd worden met The Hand of Chucky.
Het zeepje geeft ongetwijfeld ook inspiratie voor zieke practical jokes. Zo’n hand op het afvoerputje: net of…brrrr!
Niet geschikt voor aanstaande moeders.

link

Net als de Rubik’s Cube en de Jojo is ook origami aan een tweede adem toe. Wie spontaan aan papieren zwaantjes denkt, heeft niet goed opgelet in de trendklas. Origami kan namelijk behoorlijk spannend en zenuwslopend zijn, dat bewijzen onderstaande voorbeelden.
Uit deze opflakkering kunnen we wellicht ook afleiden dat er veel eenzame mensen bestaan op de wereld. En dat die het geduld hebben van een vredesgezant in het Midden-Oosten.

Perfectie is al even passé in design. Sterker nog: imperfectie wordt gecultiveerd. Ontwerpers hanteren natuurlijke processen, sloophout, dieren, en zelfs vuur om hun eigen ontwerpen te saboteren. Denk maar aan Piet Hein Eek, Maarten Baas of het Zweedse collectief Front.
Op dit moment valt er niet te ontsnappen aan druipende voorwerpen. Opvallend in die trend is dat er vaak rood gebruikt wordt, wellicht als referentie naar bloed. Volgende trend: het gebruik van die items in de fotokunst. Als u niet van plan bent om een neobarok bloederig schouwspel vast te leggen op de gevoelige plaat, dan maakt Lifestyletrut er binnenkort werk van.