Elk jaar tijdens de eindejaarsperiode kampt Lifestyletrut met hetzelfde probleem. De volksplicht en de middenstand eisen namelijk dat er belachelijk veel belachelijke kado’s moeten aangekocht worden. Dat ene probleem brengt dan weer verschillende andere problemen met zich mee. Ik ga ze niet allemaal opsommen, want dat zou resulteren in een lijvige catalogus van alfabetisch gerangschikte klachten. Laat ik de grootste aller ergernissen even aankaarten: mensen die niks willen. Of die alles al hebben. (En neen, dat is niet hetzelfde.) In de pakjesperiode zijn er zo een paar zinsneden die me de kast opjagen. Zoals ‘je moet niks voor mij kopen, besteed je geld maar nuttig’. (Ik wil ook helemaal niks voor jou kopen, maar ik heb nu eenmaal je naamkaartje getrokken. Net als vorig jaar. En het jaar daarvoor. Beken dus maar, of ik koop een fucking Bongo-bon die je toch niet gebruikt.) Of deze: ‘och, dat had je niet moeten doen’. (Goed, geef maar terug, dan verkoop ik de rommel op eBay.)
Maar dit jaar zal ik voorbereid zijn. Wie niks wil, zal niks krijgen. Ik vind niks maar niks, behalve als het mooi is ingepakt. Deze Nothing kost 4 euro, da’s helemaal niet niks, maar de reactie zal onbetaalbaar zijn. Hoe de ontvanger zich een houding zal geven. De gêne die hij zal proberen weg te lachen. De gestotterde dankjewel. En het vruchteloos wachten op het échte kado. Ik begin nu al mijn demonische lach te oefenen!
Nothing komt wel met een waarschuwende boodschap: niet geschikt voor kinderen jonger dan 14. Waarom? Steken ze Niks in neus en oren misschien?
link