Lifestyletrut

Zelf heb ik sneakers gedragen tot mijn achtentwintigste, maar toen vond ik het welletjes. Hipheid heeft immers ook een versheidsdatum, net als fijne vleeswaren. In eerste fase droeg ik ze enkel in m’n vrije tijd, daarna alleen nog op vakantie, en vier jaar geleden was mijn garderobe volledig sneakervrij. Tot twee weken geleden toch, toen ik een paar vintage-coole sneakers van Patrick kreeg aangeboden. Nu, altijd geleerd om een gekregen paard niet in de bek te kijken. Dus aanvaardde ik ze met de glimlach. Het plan was om ze enkel te dragen op citytrip, met weinig kans op een ontmoeting met oude of nieuwe bekenden. Niet dat het een afzichtelijk paar is. Wel integendeel, ze hebben een metershoge coolfactor. Maar de onwrikbare wettelijke voorwaarde om sneakers te dragen (leeftijd x beenlengte < 2500) zei nu eenmaal dat ik de Patricks maar beter in de doos liet tot een tripje New York. Tijdens de eerste pasbeurt gebeurde er echter iets vreemds: mijn persoonlijke modewetten legden de duimen voor comfort. En dat voor de allereerste keer in het leven van Lifestyletrut! (Oké, zwangerschap buiten beschouwing gelaten.) Sindsdien draag ik de comfy bastards voortdurend, ondanks de tegenwerpingen van de Lifestyletrut-echtgenoot. Quote: “Wil je echt dat ik op je afknap?” Dat komt dus uit de mond van iemand die al belachelijk lang fan is van ruitjeshemden, beste lezer. Zólang zelfs dat ze ondertussen al voor de derde keer terug in de mode zijn. Ondertussen zwijgt hij de Patricks dood, en dat is maar slim ook. Het is namelijk niet gezegd dat hij de confrontatie zou winnen. Twee tegen één? Dan is forfait de veiligste keuze.