Lifestyletrut

Het internet is een broeihaard van knotsgekke ideeën. Viezigheid, absurditeiten en mafkezerij vinden dan ook makkelijk hun weg via het web. Gewoon doorklikken als je wil weten wat het precies is waar je naar kijkt met afkeer/jolijt/verbazing. (Miss Chief)

Zomer-living: Ikea heeft alles in huis om je tuin om te toveren in een waar vakantieparadijs. En voor géén geld.

Opblaaszetel: oké, een opblaasbare chesterfield heeft Ikea niet, maar je koopt ‘m makkelijk online.

Barbecue: gooi een paar worstjes op de hete plaat, en de stemming zit er meteen in. Een absolute must! Alessi vinden wij een belachelijk snobmerk, maar toegegeven: hun net gelanceerde barbecue zien we helemaal zitten.

Zwembad: geen vakantie in eigen tuin zonder een zwembad, al is het maar een opblaasbaar geval. Vakantie zonder water is immers als een café zonder bier.

Service: een ober die automatisch onze piña colada op tijd en stond bijvult lijkt ons ideaal. Maar een radiogestuurde snackschotel is al een stap in de goeie richting.

Badstoel: fantastische oplossing voor knoerthete dagen. De zwembad-tuinset is geperforeerd, zodat het meubilair niet gaat drijven. Just brilliant!

Vingerchoco: dan lijkt dit ons het enige dat een thuisvakantie nog perfecter kan maken. Vingerkoekjes en een pot Nutella!

Australian Gold: valt het Belgische weer wat tegen? Dan spelen we toch gewoon vals? Een tube Australian Gold HOT! zorgt voor een directe donkere kleur bij een zonnebankkuurtje.

The Path: en dan houden we ons binnen maar wat bezig. Met The Path bijvoorbeeld, een grafisch opmerkelijk spel dat is geïnspireerd op Roodkapje. Mysterieus en niet competitief, zo hebben we het graag.

(Miss Chief)

Trotter: de handigste gids voor reizigers die niet kunnen blijven stilzitten. Originele eet-, drink- en slaapadressen voor elk budget, no-nonsense beschrijvingen en tips. Beter dan de reisgids met overvloed aan idealistische sfeerbeelden en bijhorende promo-praat!

Smart Parfum: hebt u kinderen met een stalen maag? Good for you! De Chief Kids tonen tijdens lange autoritten al eens graag hun maaginhoud aan de rest van de inzittenden. Gevolg: een zurig geurtje in de auto dat een week later nog steeds aan het interieur kleeft. Oplossing: A Fragrance for the Smart, een autogeur met therapeutische ingrediënten. Met ondermeer pepermunt tegen hoofdpijn en vermoeidheid, pompelmoes voor de concentratie en bergamot tegen stress. Het Smart Parfum zorgt voor een wakkere bestuurder, houdt de spanning onder controle (dus: minder ruzie in de auto en minder projectielbraken wegens reiszenuwen), plus: het camoufleert andere vieze autogeurtjes.

iPod Shuffle: Miss Chief en de Chief Kids hebben alledrie zo’n fantastisch hebbeding. De voordelen: geen K3-gekweel meer in de auto. Extra klein formaat zodat ie overal mee naartoe kan. Zo makkelijk in gebruik dat zelfs onze kleuter ermee overweg kan. Altijd en overal muziek à volonté. Leve Apple!

Kipling reiskoffer: Honestly darlings, welke domkop koopt er tegenwoordig nog een zwarte reiskoffer? Wie ooit aan de bagageband van de luchthaven stond te wachten, weet wat ik bedoel. Miss Chief daarentegen haalt meteen haar feloranje koffer uit de eindeloze rij van zwarte vormeloosheid. En niemand die het in zijn hoofd haalt om zo’n opvallende koffer mee te grissen als buit. Vroeger irriteerde Kipling vaak met hun standaard design en klere-aap, maar tegenwoordig komen ze op tijd en stond met hippe dingen op de proppen. Goed materiaal bovendien, dus niet twijfelen!

Havaianas: het is pas écht vakantie wanneer je onbezorgd overal kan ‘rondsletsen’ zonder je zorgen te maken over hoe je er bijloopt. Al zijn er wel grenzen natuurlijk. Mijn grensgebied wordt afgebakend door een paar FitFlops enerzijds, en door een praktisch (en dus lelijk) heuptasje aan de overzijde. De teenslippers der teenslippers zijn nog altijd de Havaianas, die met hun felle kleurtjes een tropisch vakantiegevoel oproepen.

Coconut Shower Cream: geuren zijn het beste middel op vakantieherinneringen op te roepen. Om die reden is het redelijk vernuftig om voor de gelegenheid een geur mee te pakken die je nooit gebruikt tijdens de jaarlijkse sleur. Zo hoef je achteraf maar aan de flacon te ruiken om weer in vakantiestemming te komen. Eén van de beste vakantiegeuren is cocos, maar helaas ruiken sommige cocosprodukten wat te chemisch. Uitzondering: de Coconut-lijn van The Body Shop.

Aveda Dry Remedy: zon en zout zijn niet meteen grote weldoeners voor je haar. Elke haardos heeft uiteraard behoefte aan aangepaste produkten om een strokapsel te vermijden, maar de Dry Remedy van Aveda is goed voor uiteenlopende haartypes. Vreemd genoeg minder vettig dan hun Sun Care lijn. Geen goedkoop spul, maar ik koop telkens de maxi-verpakking, en die gaat een heel eind mee.

Braun Silk-épil Xpressive: handig voor het kleine onderhoud. Af en toe snel bijwerken om stoppels te vermijden is geen overbodige luxe. Dit apparaat is geen martelwerktuig, en bovendien kan je ‘m gebruiken onder de douche.

Nivea Invisible Protection: van alle uitgeteste zonneprodukten komt deze als onze persoonlijke favoriet uit de bus. Makkelijk te verstuiven, onzichtbaar, niet plakkerig, en uiterst belangrijk: zéér welriekend.

Al een nieuwe bikini gekocht voor uw zonvakantie? Of wacht u -net als Miss Chief- tot de overtollige winterkilo’s op magische wijze en zonder enige inspanning verdwijnen? Hopend dat die wondercrème doet wat ie belooft? Liefst in tien minuten?

Welaan, wacht dan gelijk tot de solden, in de hoop dat onderstaande modelletjes tegen mini-prijsjes te koop zijn. Even mini als de driehoekige schaamlapjes die voor broekjes moeten doorgaan aub!

Voor alle zekerheid sla ik toch ook maar een extra badpak in, ingeval die cellulitis toch niet verdampt binnen de twee weken… (Miss Chief)

Miss Chief is des ochtends niet meteen het zonnetje in huis. De beschrijving ‘ochtendhumeur’ zou door medebewoners meteen doorverwezen worden naar het land der stijlfiguren, meer bepaald de trotse natie Eufemisme. Mijn recept tegen dit tijdelijke rothumeur is al meer dan tien jaar hetzelfde: een zonsopgang-lamp plus een halve liter sterke koffie. Works like a charm, mits een kwartiertje geduld dan toch.

De lamp kreeg ik trouwens kado voor mijn verjaardag, wellicht als subtiele hint. Destijds nog van het merk Outside In, later herdoopt tot Lumie. Bijna tien jaar stond het ding trouw naast mijn bed om me vriendelijk te wekken met een nagebootste, versnelde zonsopgang. De zware Bodyclock Advanced had slechts vier eenvoudig te bedienen knopjes. Zelfs Eddy Wally zou erin geslaagd zijn om de wakkere wekker af te stellen zonder handleiding op het nachtkastje.

Toen mijn trouwe metgezel de geest gaf, besloot ik een Philips Wake-up Light te kopen. Zeer populair, van een vertrouwd merk, en bovendien te koop tegen een aantrekkelijke folderprijs. Om kort te gaan: wij werden nooit goeie vrienden.

Mijn hate-list:

1. -Het rotding heeft totaal geen evenwicht: te hoog, te licht en met verticale bedieningsknoppen. Je hoeft geen ingenieur te zijn om te snappen dat de wekker omvalt als je hem ’s morgens niet met beide handen vasthoudt bij het afzetten. Niet bepaald bevorderlijk voor de ochtendvrede.
2. -Bovendien moet je twéé keer drukken om de Wake-up Light uit te zetten, want je moet eerst nog wat vogelgefluit trotseren. Niet te snel pushen, want ook dat werkt niet. Grrrr.
3. -Op mijn vorige zonnetje-in-huis stonden slechts vier knoppen, de Philips heeft er maar liefst negen nodig! Eddy Wally: koop maar lekker een opdraaiwekker.
4. -En dan heb ik het nog niet over het lelijke design, want ook de Outside In was niet bepaald moeders mooiste. Maar wel mijn lievelingetje!

Kortom: de designers bij Philips mogen allemaal terug naar de ontwerpschool. Niet alleen treden ze de simpelste designregels met de voeten, het lukt hen zelfs niet in om een geslaagd ontwerp dat al meer dan een decennium bestaat te evenaren. Je zou denken dat de Lumie dan wel meer zal kosten dan de Philips? Welnee. Oké, de Lumie kost zo’n 14 euro extra, maar die betaal ik er graag voor. Iemand geïnteresseerd om mijn Philips-misbaksel over te nemen? Slechts elf keer mishandeld… (Miss Chief)

Het hoogtepunt van de jaren ‘80? Dallas (Sue Ellen, we missen je!). Het laagtepunt? Al de rest. Niet verwonderlijk dus dat Miss Behave eerder deze week even moest gaan zitten toen ze zag dat ‘het fronsje’ terug is. Voor de lucky bastards die de eighties niet hebben meegemaakt: het fronsje is zoveel als een haarelastiekje. Een afzichtelijk, gemuteerd elastiekje, maar een elastiekje niettemin. Feit dat het ding niet eens een officiële naam heeft, bewijst an sich al dat het geen bestaansrecht heeft. En toch is het terug. In dezelfde, gruwelijk opzichtige kleuren als waarmee het zich ooit opdrong aan Miss Behave, die tussen 1987 en 1988 lijdzaam de ene na de andere bad hair day aaneenreeg, samen met miljoenen andere slachtoffers over de hele wereld. Eén ding is zeker: mij hebben ze niet meer. Miss Behave is ouder, sterker en wijzer. She will resist. (Miss Behave)

Wat het meest opvalt tijdens Show 2009 is dat de meest glorieuze momenten van de collectiepresentaties niet enkel toebehoren aan de laatstejaarsstudenten. De eerste die opvalt door haar kleurgebruik en conceptuitwerking is wat ons betreft Laura Welker, een groentje uit het tweede jaar. Maar hoogtepunt van de show was ongetwijfeld de strijdvaardige collectie van Pierre-Antoine Vettorello, een durfal uit het derde jaar. Geen wonder dat één van zijn creaties werd uitgekozen om de poster te sieren van dé modeshow van België. Een paar terugkerende constanten van dit jaar: veel vouw- en drapeerwerk, as usual. Soms een beetje té origami. Ook verschillende studenten die met fluorescerende materialen werkten, de ene al wat creatiever dan de andere. En enkele geheel consequente -en dus maffe- conceptuitwerkingen, zoals Six Lee die elk silhouet uitwerkte als instrument van een orkest. Of het theekransje van Karisia Paponi, met kopjes van topjes en schoteltjes als rokjes. (Dat klinkt bijna als een gedicht.)

Maakt u zich geen zorgen: we gaan ons niet bezondigen aan vaag-abstracte esoterische blabla om een handvol collecties te duiden, noch aan creatieve toekomstvoorspellingen. It is what it is. (Miss Chief)

Vanaf 1995 konden we ons om de drie jaar aan een nieuwe Ikea PS collectie verwachten. In België was het even nagels bijten, want ons land was zowaar het allerlaatste om bediend te worden. Zoals bij elke PS collectie is ook dit keer het design-gehalte hoog. Dat mág natuurlijk ook wel, met namen als Hella Jongerius en Front op het ontwerperslijstje. Al valt Jongerius ietwat tegen met haar beestige wandtapijtjes. Mooi sociaal initiatief, daar niet van, maar we hadden meer verwacht van de ontwerpster van de Poldersofa (Vitra) en de Jonsberg vaas (Ikea PS collectie). Maar bon, de coloribus et gustibus, nietwaar? De lampen en fauteuil van Front vallen volledig binnen de verwachtingen. Flexibiliteit, toeval en natuur spelen zoals gewoonlijk een grote rol in de objecten van dit Zweedse designcollectief. Ons Ikea-verlanglijstje wordt er op die manier alleszins niet korter op. En helaas ligt één van de vestigingen op een steenworp van het Lifestyletrut-hoofdbureau, zodat korte shoppingtripjes iets té makkelijk zijn. Met als gevolg dat sommige kamers regelrecht in de Ikea-catalogus gezwierd kunnen worden.

Bij deze laatste PS collectie werden meer dan ooit eerlijke en innovatieve materialen gebruikt. Lees: hout, hout en al wat lijkt op hout. Geheel volgens de huidige terug-naar-de-natuur-trend. Hierbij onze favoriete items uit de nieuwe lading. (Miss Chief)

Miss Chief is geen fan van parfum. Te chemisch, te intrusief, en bovendien lokt zelfs het meest exclusieve geurtje wel eens een aanval van bonkende hoofdpijn uit. Een nieuw parfum uittesten gebeurt dan ook in de ‘gaskamer’. Lees: buiten, met een papieren zakdoekje op een armlengte afstand, en uit de wind. Zelden wenkt de verleiding om het desbetreffende parfum ook werkelijk op de huid uit te proberen. Tot deze White Musk White Hot Summer Eau de Toilette onze richting opwaaide. Verdict: verbazend licht geurtje indien gebruikt met mate (dames in bontjassen: die mist van zwaar parfum die jullie steevast vergezelt doet enkel vermoeden dat er een stinkende mesthoop verborgen zit onder het hoopje beestenhuid, en bovendien krijgen onschuldige voorbijgangers last van niesbuien, instant hoofdpijn en een terecht afkeer jegens madammen in een bontjas). Eerlijk: een sniff aan de fles deed het ergste vermoeden, maar eens het aroma in aanraking komt met lucht en huid, verandert het goedje in een welriekende fruitige, zomerse nevel die meteen vakantieherinneringen oproept. Nu, er is weinig persoonlijker dan geurvoorkeuren, maar deze durft MC zonder blikken of blozen aanraden. Voor wie haar zinnen heeft gezet op een vakantielief: white musk staat bekend als een afrodisiac voor de neus. Slechts één kleine whiff, zodat de casanova-for-a-day geen aanval krijgt van koppijn of parfumkoorts. (Miss Chief)

Wat is dat toch met mannen die verknocht zijn aan hun ondergoed en sokken? Waarom hebben zij zo’n nauwe band met deze kledingstukken, ondanks gaten, losse naden, of zelfs verdacht uitziende vlekken? En dat terwijl hun vrouwelijke wederhelft klaagt over gebrek aan emotionele betrokkenheid? Miss Chief pakt dit probleem nogal leep aan. De ondergoedlade van manlief zit dermate barstensvol dat de mysterieuze verdwijning van een onapetijtelijk paar sokken of gore onderbroek totaal niet opvalt. Slechts één keer rees de vraag waar de ruitjesboxershort was waar Mister Chief tijdens de jaren ‘80 én ‘90 zo zuinig op was geweest. Het schouderophalen kon hij interpreteren als ‘kijk eens onder je bed’, maar evengoed als ‘je zal ‘m zelf wel ergens ten velde kwijtgespeeld zijn’. Nadat hij de onderbroek terugvond in de vuilnisbak onder de resten van de spaghettisaus, volgde nog een week van gejammer ende geweeklaag. De rouwperiode liep pas op zijn einde na de aankoop van een maxiverpakking boxershorts. Vindt u het te duur om meteen 30 onderbroeken en evenzoveel paar sokken in te slaan? Doe je wederhelft dan deze Underwear Repair Kit kado. Ook verloren geld natuurlijk, want geen vent die er werkelijk mee aan de slag zal gaan. Maar dan bent u tenminste van het gezeur en de voddenonderbroeken af. (Miss Chief)