Lifestyletrut

Wat gebeurt er als je je kinderen wél op de muren laat tekenen? Kunstenaar-illustrator Charlotte Mann maakte er in elk geval een carrière van. Ze kriebelde al een hoop zaken vol, van huismuren en mode-achtergronden tot een Lamborghini. Ik haal alvast een stel vettige potloden en Cif in huis, de markeerstiften bewaar ik tot een latere artistieke fase.

Inktvlekken, ketchupdruipers en lipstickafdrukken: voor Yunju Lee zijn het geen ongelukjes die je stiekem wegfoefelt, wel integendeel. Onverbeterlijke morspotten bleken zelfs een dankbare inspiratiebron voor haar juwelencollectie. Eindelijk eens wat anders dan een goudklompje met ingewerkte parel of soortgelijk bandwerk. Al vraag ik me af hoe happig ik ben om zo’n druipende vlekken op de jurk te spelden die ik net zo naarstig gewassen heb met Dash Ochtendfris, en die ik vervolgens met militaire precisie heb gladgestreken. Misschien verkies ik dan wel the real thing, en steek ik het -alweer, ik beken- op de kinderen. Niet origineel in mijn geval, maar wel lekker authentiek.

Iedere computergebruiker heeft wel een spelletje waaraan hij/zij onherroepelijk verslaafd is. In die mate dat je er ’s nachts van droomt, en op vakantie heuse afkickverschijnselen vertoont. Voor Lifestyletrut is dat Patchworkz. Logisch, aangezien het spel het puzzelverstand aanspreekt, en tegelijk nog mooi is om naar te kijken ook. Of is dat nu het toppunt van Lifestyletruttigheid?

Een zalig kerstfeest, met liters warme chocomelk, een perfect gebakken wildgebraad, en een zatte nonkel als komische noot !

Een truttige kerst

De kleine rampen des levens komen nooit alleen. Zoals die keer dat m’n autobatterij het begaf, net die keer toen ook de batterij van mijn gsm de geest had gegeven. Afgesproken werk, lijkt me. De optimistische jongeling heeft lak aan rampwerende voorbereidingen, maar ikzelf weet ondertussen beter. Daarom zie ik naast de humor van de Oh Shit Kits tegelijk ook de meerwaarde voor ‘van die dagen’. De inhoud van zo’n Shit Kit? Voor autopech: een signaalvlam, zaklantaarn, bandenplakkers, snacks, en -hoera- zelfs een telefoonkaart. In de Shit Kit voor hardnekkige katers: Ibuprofen, een verse t-shirt, een zonnebril, sokken, tandenborstel, en mondspoeling. Voor kantoorprobleempjes kan je aan de slag met oordopjes, aspirine, pleisters, oogdruppels en aambeiencrème. Helaas nog niet te koop, maar uw Lifestyletrut heeft de ontwerper al meer dan tien keer aangemaand om de Shit Kits als de bliksem op de markt te gooien. Graag gedaan.

Na pakweg zeven maanden zwangerschap is de uiterste spankracht van je garderobe zo ongeveer wel bereikt. En de rits-open truc kan je rond die tijd ook wel vergeten. Helaas hebben heel wat aanstaande moeders op dat punt geen zin meer om voor die laatste loodjes nog een hele aangepaste kledingcollectie in te slaan. Waggelwinkelen is namelijk bijlange niet zo leuk als het klinkt, en het zelfbeeld staat in die fase zelden op ’sexy’. De Skin zwangerschapsjurken van Marisol Rodriguez zijn dan ook een zegen voor toekomstige mama’s. Ze zijn immers draagbaar van nul tot negen maanden en beyond. Gelukkig te koop via internet, dus dat scheelt alweer een strompeltocht en een hoop hormonale ergernis.

Wie het nieuwjaarsgeld van de bomma wil opsouperen via het web, moet over een roestvrij stalen zelfbeheersing beschikken. Anders draai je er in een mum van tijd gelijk je pensioenpotje mee door.

Nergens hakten ze zoveel marmeren beelden bijeen als in Italië, en die traditie hield bijlange niet op bij Michelangelo of Bernini. Beeldhouwer Fabio Viale draagt vandaag de dag zijn -jawel- steentje bij aan de marmerverzameling van zijn thuisland. Na de miljoenen piëta’s, zachtharde liefdesnaakten en mythische figuren wilde hij wel ’s wat anders doen. Een plek in de kunstgeschiedenis moet hij nog verdienen, maar met zijn marmeren ‘piepschuimen’ ontwerpen is hij alvast goed op weg. Het lijkt behoorlijk onwaarschijnlijk, maar zijn Mona Lisa is wel degelijk van steen. Hoe hij dat klaarspeelt? You tell me! (Nee echt: ingewijden mogen me het geheim verklappen via trut@lifestyletrut.be ! Dank bij voorbaat.)

Boeken en trappen: op één of andere manier heb ik dat altijd een geslaagde combinatie gevonden. Het Lifestyletrut-boekendepot is dan ook een op maat gemaakt rek dat de onderkant van de trap vult. Groot genoeg dus voor mijn collectie van Rode Ridders, kookboeken, wetenschapsturven en grote literatuur in pocketformaat. (Hardcovers- excuseer- zijn voor mensen die niet écht graag lezen, maar hun collectie als decor gebruiken, doch dit terzijde.) Deze trap is helaas een verre droom, niet in het minst omdat ik nooit boven zou geraken op dit speeltuig.

Kerstmis: ik heb er -zoals de meesten- een dubbel gevoel bij. Driewerf hoera voor de geurenpotpourri van dennen, chocolademelk, versgebakken cake, chocoladekaarsen en de marsepeinoverschotjes van sinterklaas. Pure nostalgie! En een uitgebreid winterwarm kerstdiner met wildmenu sla ik ook niet zo gauw af. Deze kindervreugd verdampt echter al snel tijdens de kadojacht. Waarom -oh waarom- al die kerstpretdodende rituelen? Om te beginnen: het trekken van naamkaartjes. De persoon die je uit de hoed viste blijkt niks te willen, behalve dan een verse set sokken of ondergoed. Bovendien moet je je wegens het vooraf afgesproken budget beperken tot degelijke witte sportsokken verpakt in een vacuum getrokken stuk plastic. In plaats van rood-wit-gestipte voetenwarmers, handgebreid van mohairkonijnenwol uit de Himalaya. Zo’n winkeltochtje is sowieso een marathon from hell, waarbij je beter een rimboe-hakmes meepakt om de kerstlustige shoppers uiteen te slaan. En dan zwijg ik nog over de kerstshit (en kersthits) die onophoudelijk uit de winkels stroomt en mijn goeie-smaak-centrum (linksaf aan het spraakcentrum van Broca) onherstelbaar aantast. Wat uiteraard de wetenschappelijke uitleg is voor het feit dat u elk jaar opnieuw wordt overladen met de onnozelste kerstcrap. Volgend jaar misschien eens kado-loos doorspartelen? Wie niet akkoord is, mag zich verwachten aan een presentje uit volgende lijst: een t-shirt van de Christmas Resistance Movement, de FUCK sneeuwbol, de FUCK kerstversiering of de Box of Crap. HO-HO-Fucking-HO, merry christmas folks!